COLUMN

MIEKE SCHRIJFT

Mieke van Stigt is socioloog en pedagoog, schrijfster en columniste. Ze verbindt actuele maatschappelijkekwesties met ontwikkelingen in de samenleving als geheel en is bekend van haar boek Alles over pesten (2014) en haar columns en artikelen op Sociale Vraagstukken.

We leven in een tijd van meningen: er zijn praatprogramma’s op radio en tv waar bekende of minder bekende Nederlanders overal over meepraten. En iedereen wordt uitgenodigd mee te praten, vroeger via de radio, nu vooral via sociale media.

Elke keer opnieuw wordt er een onderwerp bedacht waar we ons druk over moeten maken. Er is steeds onrust, ophef, want dat trekt kijkers, luisteraars en maakt dus populair. Het brengt ook geld in het laadje, want hoe meer reacties, hoe meer belangstelling, hoe meer (advertentie-) inkomsten.

Ook op Facebook, Twitter en andere sites buitelen de meningen over elkaar. Vaak worden we overgehaald om heel harde uitspraken te doen over anderen. Iemand wordt keihard veroordeeld om iets wat ze gezegd of gedaan heeft, of om haar uiterlijk, of om een of ander ‘schandaal’. Voor je het weet heb je ook gereageerd. En dan is het lastig om erop terug te komen, je wil immers geen gezichtsverlies lijden.

Worden we echt blij van al die meningen? Al die ophef zorgt voor onrust, en het draagt bij aan gevoelens van onveiligheid: zo kan er dus over je gepraat worden, de volgende keer kun jij aan de beurt zijn. Want wie is zonder fouten?

Daarom stel ik voor om eens te proberen hoe het bevalt om een keer géén mening te hebben. Bijvoorbeeld over privézaken van anderen, over hun relaties of hun ruzies met elkaar. Over een conflict waarbij je het verhaal maar van één kant gehoord hebt. Over iemands lichaam, of de manier waarop mensen hun kinderen opvoeden. Je staat niet in de ander zijn schoenen, en meestal zou je beslist niet met die ander willen ruilen. Vraag je af of jouw mening echt iets bijdraagt, of dat je alleen maar aan jezelf denkt, aan je eigen onrust of behoefte aan sensatie.

Soms is het natuurlijk belangrijk om wél een mening te hebben. Bijvoorbeeld als je opkomt voor mensen of groepen die het al moeilijk hebben in de samenleving. Die laat je niet in de steek. Kom dus op tegen onrechtvaardigheid en geweld, maar zorg dat je geen onrecht toevoegt aan de wereld. Of zoals de moeder van Stampertje (in de Disney film Bambi) altijd zei: ‘Als je niets aardigs kunt zeggen, zeg dan maar liever niets niemendal’.

Deel deze pagina